KARAYOLLARI KENARINDA YAPILACAK VE AÇILACAK TESİSLER
HAKKINDA YÖNETMELİK
R.G. Tarihi : 15/05/1997
R.G. Sayı : 22990
BİRİNCİ
KISIM
BİRİNCİ BÖLÜM
AMAÇ, KAPSAM, DAYANAK VE TANIMLAR
AMAÇ VE KAPSAM
MADDE 1 - Bu Yönetmelik karayollarında her iki taraftan sınır
çizgisine elli metre mesafe içinde bağlantıyı sağlayacak
geçiş yolları yönünden, akaryakıt istasyonları, servis
istasyonları, akaryakıt ve sıvılaştırılmış gaz
dolum istasyonları, tehlikeli madde depoları, umuma açık
park yerleri, umuma açık garaj, yolcu terminali (otogar), yük
terminali (nakliyat ambar ve depoları) fabrika, işhanı, çarşı
pazar yeri, toptancı hal, sinema, tiyatro ve
benzeri eğlence yerleri, turistik yapı ve tesisleri, malzeme
ocak ve harmanları, maden ve petrol şantiye-ocak ve tesisleri,
araç bakım-onarım- teşhir ve satış yerleri, otel-motel
lokanta, kahvehane, ticari bina, hububat- tütün-fındık-pancar
ve benzeri tarım ürünü depoları, besi çiftliği ve ahırlar,
yolcu indirme-bindirme yerleri (durak), sürücü kurs yerleri,
spor-eğitim- sağlık-dini-kültürel ve benzeri amaçlı kamu
ve özel yapılar ile bunların sosyal tesisleri, üretme çiftlikleri,
havuzlar, sabit kantarlar, trafolar, meskenler ve benzeri trafik
güvenliğini etkileyecek yapı ve tesislerin yapılması, açılması,
işletilmesi veya tadil edilmesinde, karayolu trafik güvenliğinin
sağlanması amacına yönelik olarak aranacak usul, esas ve şartları
kapsar.
KANUNİ
DAYANAK
MADDE 2 - Bu Yönetmelik 2918 sayılı Karayolları Trafik
Kanun`un 17 ve 18
inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM
TANIMLAR
TANIMLAR
MADDE 3 - Diğer Kanun, Tüzük ve Yönetmeliklerdeki tanımlar
saklı kalmak kaydıyla bu Yönetmelikte adı geçen terimlerin,
tanımları aşağıda yapılmıştır.
1 - Akaryakıt İstasyonu: Esas itibariyle karayolunda seyreden
araçların akaryakıt, yağ, basınçlı hava gibi ihtiyaçlarının
sağlandığı ve taşıtlarla ilgili bazı basit teçhizat parçaları
ile hizmetlerin verildiği yerlerdir.
2 - Servis İstasyonu: Karayolunda seyreden araçların bakım-onarım,yağlama
ve yıkama gibi işlerin yapıldığı tesislerdir. Bu
istasyonların akaryakıt sağlayacak şekilde düzenlenmiş
olanları akaryakıt istasyonu sayılır ve
akaryakıt istasyonu ile ilgili hükümler uygulanır.
3 - Akaryakıt Dolum İstasyonu: Akaryakıt istasyonu olarak
hizmet görmeyen, sadece akaryakıt taşıyan taşıtların yüklendiği
tesislerdir.
4 - Sıvılaştırılmış Gaz Dolum İstasyonları: Oksijen,
asetilen, sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG) ve benzeri
maddelerin üretildiği veya küçük kaplara aktarıldığı
tesislerdir.
5 - Tehlikeli Madde Depoları: Dolum istasyonları dışında
patlayıcı, yakıcı, zehirli, radyoaktif, kendi kendine tutuşan
maddelerle yanıcı sıvılar ve kolay ateş alabilen katı
maddeler, fiziksel veya kimsayal niteliği bakımından
yukarıdakilere benzeyen maddelerin depo edildiği, yükleme ve
boşaltmaların yapıldığı tesislerdir.
6 - Umuma Açık Park yerleri: Araçların park etmelerine elverişli
şekilde düzenlenmiş, açık, kapalı ve çok katlı olabilen
karayolu dışı yer üstü ve yeraltı tesislerdir.
7 - Umuma Açık Garaj: Araçların; park etmelerine elverişli
şekilde düzenlenmiş, açık, kapalı ve çok katlı olabilen,
akaryakıt ikmalinin yapılmadığı, sadece bakım veya
servislerinin yapıldığı, karayolu dışı yer üstü ve
yeraltı tesislerdir.
8 - Yolcu Terminali (Otogar): Yolcu taşımalarında araçların
indirme, bindirme aktarma yaptıkları ve ayrıca bilet satışı
ile bekleme, haberleşme ve şehir ulaşımı hizmetlerinin sağlandığı,
diğer sosyal hizmetlerin de verilebilmesi için gerekli yapı
ve teçhizatı da olabilen tesislerdir.
9 - Yük Terminali (Nakliyat Ambar ve Depoları): Yük taşımalarında
araçların yükleme, boşaltma, aktarma yaptıkları ve ayrıca
bekleme, haberleşme, şehir ulaşımı ve benzeri hizmetlerin
de sağlandığı tesislerdir.
10 - Fabrika: Değişik cins ve boyuttaki maddelerin üretimlerinin
yapıldığı tesislerdir.
11 - İşhanı: Çok sayıda ticarethane, büro, teşhir yeri ve
benzeri işyerlerinin bir arada bulunduğu binadır.
12 - Çarşı: Çok sayıda ticarethane, büro, teşhir yeri ve
benzeri işyerlerinin bulunduğu açık veya kapalı alanlardır.
13 - Pazaryeri, Toptancı Hal: Çeşitli ihtiyaç maddelerinin
perakende veya toptan satışa sunulduğu bazı birimlerinin
kapalı olabildiği açık alanlarıdır.
14- Sinema, Tiyatro, Gazino ve Benzeri Eğlence Yerleri: Umumun
eğlenmesine açık olan, bazı sosyal hizmetlerin de
verilebildiği açık veya kapalı yerlerdir.
15- Turistik Yapı ve Tesisler: Konaklama, spor, dinlenme, eğlence
ve tedavi amacı ile geliştirilmiş birimleri olabilen Kültür
ve Turizm Bakanlığından Belgeli açık veya kapalı
tesislerdir.
16- Malzeme Ocak ve Harmanları: Her türlü inşaat ve imalat için
gerekli olan taş, kum, çakıl, tuğla, biriket, kireç ve
benzeri maddelerin üretildiği yerlerdir.
17- Maden ve Petrol Şantiye-Ocak ve Tesisleri: Maden ve petrol
aramak, üretmek, depolamak nakletmek amacıyla kurulmuş olan
tesis ve alanlardır.
18- Araç Bakım-Onarım Yerleri: Araçların motor, şase,
aktarma organları, öndüzen, kabin, kasa ve diğer aksamlarının
bakım ve onarımlarının yapıldığı tesislerdir.
19- Araç Teşhir ve Satış Yerleri: Araçların sadece teşhir
ve satış için bulunduruldukları açık veya kapalı
yerlerdir.
20- Otel-Motel: İnsanların gecelemeleri için gerekli teçhizatı
olan, sosyal hizmetlerin de verilebileceği tesislerdir.
21 - Lokanta: İnsanların sadece yeme içme ihtayacını karşılamak
için gerekli teçhizatı olan tesislerdir.
22 - Kahvehane: Kahve, çay, meşrubat gibi alkolsüz içki
servislerinin yapılabileceği şekilde gerekli teçhizatı olan
tesislerdir.
23- Hububat-Tütün-Fındık-Pamuk-Pancar ve Benzeri Tarım Ürünü
Depoları: Bu ve benzeri tarım ürünlerinin toplama, tartma,
temizleme-yıkama, kurutma, nakletme veya benzeri amaçlarla
depolandığı, sürekli veya belirli zamanlarda faaliyet gösterebilen
açık veya kapalı tesislerdir.
24 - Üretme Çiftliği ve Ahırlar: Çeşitli cins hayvanları
beslemek, üretmek ve pazarlamak, bu hayvanların ihtiyacı olan
yem ve benzeri gıda maddelerini depolamak amacıyla geliştirilmiş
yapı ve tesislerdir.
25- Ticari Bina- Yukarıda sayılan tesislerin dışında tamamı
veya bir bölümü ticari amaçla kullanılan yapılardır.
26 - Yolcu İndirme-Bindirme Yerleri (Durak): Kamu hizmeti yapan
yolcu taşıtlarının yolcu veya hizmetlilerini indirip
bindirmeleri için durakladıkları yerlerdir.
27 - Taksi Durakları: Taksi otomobillerinin yolcu almak için
bekliyebilecekleri şekilde düzenlenmiş yerlerdir.
28 - Minibüs ve Otobüs Durakları: Kamu taşıması yapan
minibüs ve otobüslerin yolcu almak için bekleyebilecekleri şekilde
düzenlenmiş yerlerdir.
29- Sürücü Kurs Yerleri: Sürücü yetiştirmek için gerekli
personel ve teçhizatla donatılmış açık ve kapalı
tesislerdir.
30 - Havuzlar: Ticari amaçla kullanılmak üzere inşa edilen yüzme
havuzları, üretme havuzları, sebze yıkama havuzları vb.
gibi üstü kapalı veya açık olan tesislerdir.
31 - Sabit Kantarlar: Tartım amacıyla inşa ve monte edilen
sabit tesislerdir.
32 - Trafolar: Yüksekelektrik gerilimini hizmet edeceği amaca
uygun olarak düzenleyen tesislerdir.
33 - Meskenler: Tamamı ikamet amacı ile kullanılan yapılardır.
Meskenler bünyesinde veya yakın civarında ticari amaçlı
olmayan sundurma, yüzme havuzu, ağıl, ahır, kümes ve
benzeri yapılar bu Yönetmeliğin uygulanmasında mesken gibi
değerlendirilir.
34 - Devletyolu, İlyolu: Karayolları Genel Müdürlüğü
Kuruluş Kanunun`daki tanımları ile esas alınır.
35 - Kavşak Başlangıcı: Kavşak kollarından kavşağa yaklaşırken
bulunulan kesimde geometrik değişikliğin başladığı
kesittir. Bu kesitin tespiti yolun yapım ve bakımı ile görevli
Kuruluşa aittir.
36 - Toplayıcı Yol (Yan Yol): Karayolunda, daha düzenli ve güvenli
bir trafik akışının sağlanması amacıyla, yol kenarındaki
mülklerden karayoluna her noktada yapılabilecek geçişleri önleyerek,
belirli uzunluklarda ve topluca
katılma veya ayrılma imkanı tanımak üzere, karayolunun bir
veya her iki yönünde, tek veya iki yönlü olarak ve
genellikle karayoluna paralel olacak şekilde geliştirilen tali
yollardır.
37- Geçiş Yolu: Araçların bir mülke girip çıkması için
yapılmış olan yolun, karayoluna bağlanan ve karayolu sınır
çizgisi içinde kalan kısmıdır.
38- Belediye Sınırı: Belediye idaresinin görev ve yetki alanını
belirlemek üzere tespit edilen sınırdır.
39- Mücavir Alan: Bir kentsel yerleşmenin belediye sınırları
dışında olmakla birlikte yerleşimin gelecekteki gelişmesi
bakımından gerekli görülen ve imar mevzuatı bakımından
belediyelerin kontrol ve mesuliyeti altına
verilmiş alanlardır.
40- Nazım İmar Planı: Varsa bölge ve çevre düzeni planlarına
uygun olarak halihazır haritalar üzerine, yine varsa kadastral
durumu işlenmiş olarak çizilen ve arazi parçalarının;
genel kullanış biçimlerini, başlıca bölge
tiplerini, bölgelerin gelecekteki nüfus yoğunluklarını,
gerektiğinde yapı yoğunluğunu, çeşitli yerleşme alanlarının
gelişme yön ve büyüklükleri ile ilkelerini, ulaşım
sistemlerini ve problemlerinin çözümü gibi hususları göstermek
ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere
düzenlenen, detaylı bir raporla açıklanan ve raporuyla
beraber bütün olan plandır. Bu planın kapsadığı alanın sınırları
nazım imar planı sınırıdır.
41- Yerleşme Alanı (İskan Sınırı): İmar planı sınırı
içindeki yerleşik ve gelişme alanlarının tümüdür.
42- Karayolu Sınır Çizgisi: Kamulaştırma yoluyla veya
kanunlarla kamuya terk veya tahsis edilmiş karayolunda, mülke
olan sınır çizgisi, diğer karayollarında, yarmada, şevden
sonra hendek varsa hendek dış kenarı, hendek
yoksa şev üstü kenarı, dolguda şev etek çizgisi, yaya yolu
ayrılmış karayolunda ise, yaya yolunun mülkle birleştiği
çizgidir.
43- İlgili Kuruluş: Yönetmelik metninde geçen "ilgili
kuruluş" yolun yapım, bakım ve işletmesinden sorumlu
kuruluştur.
Bu Yönetmelikle ilgili diğer terimlerin tanımları da, 2918
Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 3 üncü maddesinde
belirtildiği şekliyle esas alınır.
İKİNCİ
KISIM
GENEL ESASLAR
GEÇİŞ YOLU İZİN BELGESİ
MADDE 4 - Bu Yönetmelik kapsamındaki tesisler için,
karayoluna bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden
Geçiş Yolu İzin Belgesi alınması zorunludur. Bu Belge
sadece yol ve trafik güvenliğinin sağlanması ile ilgili olup
3194 Sayılı İmar Kanunu gereğince alınması gerekli
ruhsatlar yönünden geçerli değildir. Ancak Geçiş Yolu İzin
Belgesi alınmadan, 3194 Sayılı İmar Kanunu`nun öngürdüğü
ruhsat alınsa dahi, inşaata başlanılamaz.
Tesis sahibince, yapılanma, arazi kullanımı ve diğer
hususlarla ilgili olarak görevli ve yetkili kuruluşlardan
gerekli iznin alınması zorunludur.
ERİŞME
KONTROLLU KARAYOLLARI
MADDE 5 - Erişme Kontrollu Karayolları için ilgili Mevzuat hükümleri
uygulanır.
ASKERİ
ALANLAR İLE KAMU KURULUŞLARINCA YAPILAN TESİSLER
MADDE 6 - Askeri alanlar ile kamu kuruluşlarınca yapılan veya
yaptırılan enerji, sulama, petrol ürünleri ve doğalgaz boru
hatları gibi tesislere 2 kilometreden daha yakına yapılacak
ve açılacak tesisler için ayrıca ilgili
kuruluşun yazılı muvafakatı aranır.
KARAYOLU
İLE DEMİRYOLU ARASINDAKİ ALANLARDA YAPILACAK TESİSLER
MADDE 7 - Karayolu ile demiryolu arasındaki alanlarda yapılacak
ve açılacak tesisler için ayrıca T.C.D.D. Genel Müdürlüğü`nün
yazılı muvafakatı aranır.
TESİS
SAHİPLERİNCE ALINACAK TEDBİRLER
MADDE 8 - Bu Yönetmeliğe göre izin verilen tesislerin inşaatı
sırasında hafriyat ve ihzarat nedeniyle yol ve trafik güvenliğini
tehlikeye düşürmeyecek şekilde her türlü tedbirin, tesis
sahip veya sahiplerince alınması zorunludur.
TESİSE AİT PARK YERİNDE BEKLEYEBİLECEK ARAÇLAR
MADDE 9 - Bu Yönetmelikte adı geçen tesislerden yararlanan, yükleme
ve boşaltma yapan taşıtlar, tesise ait park yerinde
bekleyebilirler. Tesise ait geçiş yolları taşıt yolu
banket-yaya kaldırımı ve karayolu sınır çizgileri arasında
kalan alan bu amaçla kullanılamaz.
TESİSLERİN
BÜNYESİNDEKİ PARK YERLERİ
MADDE 10 - Bu Yönetmelikte adı geçen tesisler bünyesindeki
park yerleri; burada bırakılacak araçlar nedeniyle, taşıt
yolunda görüş mesafesini azaltacak şekilde düzenlenemez.
KARAYOLU
ÇALIŞMALARI
MADDE 11 - Karayolunda yapılacak yol genişletme, değişiklik,
bakım ve onarım veya benzeri faaliyetler sırasında, bu Yönetmelik
kapsamında bulunan tesislerin geçiş yolları ile park
yerlerinde meydana gelebilecek zararlardan dolayı tesis sahip
veya sahipleri hiçbir zarar ve ziyan talebinde bulunamaz. Yol
genişletme çalışmaları sebebiyle tesislerin geçiş yolları
ile park yerlerinde meydana gelecek bozukluklar, tesis sahip
veya sahipleri tarafından en kısa zamanda Yönetmeliğin bu
konuyla ilgili hükümlerine uygun hale getirilir.
GEÇİŞ
YOLLARI EĞİMİ İLE DRENAJ SİSTEMİ
MADDE 12 - Geçiş Yolları Eğimi ile Drenaj Sistemi: Geçiş
yollarının karayolu hendeğinin eksenine kadar, yoldan tesise
doğru % 2 iniş eğimli olması, geçiş yollarının yol hendeğine
isabet edecek kısımlarına hendek taban kotuna uymak şartıyla,
gelebilecek suyu tahliye edecek kapasitede bir kanal yapılması
veya enaz 1 x 1 m. ebadında sanat yapısı yapılması, geçiş
yolları genişliğince sanat yapısının üzerine ızgara
konulması ve kanalın kesintisiz
çalışabilmesi için tesis sahibince sürekli bakım yapılması
zorunludur.
Tesis alanına düşecek yağış suları dışındaki diğer sıvılar
kanala veya karayolu hendeğine verilemez. Pissu şebekesine ait
proje ayrıca istenir. Tesis cephesi önünde, banket dış
kenarı ile karayolu sınır çizgisi arasında kalan alan, geçiş
yolları kotuna uygun olmalıdır. Bu alan içinde, bordür taşı,
klavuz ışık ve direklerinden başka yükseltilmiş herhangi
bir eleman bulunamaz. Bordür taşlarının yüksekliği ençok,
0,20 metre olmalı ve dış yüzeyleri araç tekerleklerinin çarpmaları
halinde tehlike yaratmayacak şekilde yatık veya yuvarlatılmış
bulunmalıdır.
TESİSLERİN
İSMİ
MADDE 13 - Tesislerin ismini ve varsa bağlı bulunduğu şirketi
belirleyen isim levhası ve amblemleri bir adet olmak üzere
tesisin bünyesinde ve karayolu sınır çizgisi dışına
konulabilir. Bunların dışındaki tüm yazı, sembol ve
şekiller reklam ve ilan levhası sayılarak buna göre işleme
tabi tutulur.
Tesislerin giriş-çıkış yollarında ışıklı veya ışıksız
yön levhaları kullanılamaz. Ancak tesis çıkış yoluna
tesisten çıkan araçlara hitap edecek şekilde DUR levhası
konulması mecburidir.
IŞIKLANDIRMA
MADDE 14 - Işıklandırma, yoldaki trafiği etkilemeyecek şekilde
tertiplenir. Tesislerin adını, servislerin niteliğini ve
benzeri hususları belirtecek levhalar en çok 300 metre uzaklıktan
görülebilecek şekilde endirek ışıkla aydınlatılır veya
sürücülerin gözünde kamaşma yaratmayacak şekilde içten
aydınlatılmış olabilir.
Tesislerin geçiş yolları ile park yerleri enaz (1) Lux şiddetinde
aydınlatılır.
TOPLAYICI
YOLLAR
MADDE 15 - Toplayıcı yollara geçiş yolu ile bağlantı
yapacak şekilde kurulacak tesisler için, kavşak ve görüş
mesafesi ile cephe genişliği konusunda bu kısımda belirtilen
şartlar aranmaz.
Ancak, toplayıcı yollardan karayoluna katılma ve ayrılmaları
sağlayacak bağlantıların en az bir kilometre aralıklar ile
yapılması zorunludur.
TOPLAYICI
YOLLAR
MADDE 15 - Toplayıcı yollara geçiş yolu ile bağlantı
yapacak şekilde kurulacak tesisler için, kavşak ve görüş
mesafesi ile cephe genişliği konusunda bu kısımda belirtilen
şartlar aranmaz.
Ancak, toplayıcı yollardan karayoluna katılma ve ayrılmaları
sağlayacak bağlantıların en az bir kilometre aralıklar ile
yapılması zorunludur.
ÜÇÜNCÜ
KISIM
BELEDİYE SINIRLARI DIŞINDA KARAYOLU KENARINDAKİ
YAPI VE TESİSLER
BİRİNCİ BÖLÜM
GENEL ESASLAR
GEÇİŞ YOLU İZİN BELGESİ
MADDE 16 - Belediye sınırları dışındaki karayolları kenarında
yapılacak ve açılacak tesislerden karayoluna bağlantı yapılmak
istenmesi halinde, yolu yapan ve bakım altında tutan kuruluştan
Geçiş Yolu İzin Belgesi alınması
zorunludur.
KAVŞAK
MESAFESİ
MADDE 17 - Kavşak Mesafesi: Tesislere ait geçiş yolu
ekseninin taşıt yolu dış kenarı ile kesiştiği noktanın
kavşak başlangıcına mesafesi, aynı yönde birden fazla şeridi
olan iki yönlü devletyolları ile bölünmüş devletyollarında
enaz 200 metre, diğer devletyolları ile platform genişliği
10 metre ve daha fazla olan il yollarında enaz 150 metre, diğer
ilyollarında enaz 100 metre ve diğer yollarda enaz 50
metredir. Geçiş yolu, giriş ve çıkış yolu olarak tesis
edilmiş ise, kavşak tarafında kalan giriş veya çıkış
yolu ekseni bu mesafenin tahkikinde esas alınır.
Tesislere ait geçiş yolu ekseninin taşıt yolu dış kenarı
ile kesiştiği noktanın, platform genişliğinde daralma olan
köprü, tünel ve menfez gibi yapıların yaklaşımlarında
yol platformundaki daralmanın başladığı kesime olan
mesafesi; iki yönlü devlet ve il yollarında her iki yönde
ayrı ayrı olmak üzere enaz 100 metre, bölünmüş devlet ve
il yollarında enaz 50 metredir.
Ancak;
a) Çeşitli kamu kurum ve kuruluşlarının bakımı altında
bulunmayan tapuda kayıtlı yollar, b) Çeşitli kamu kurum veya
kuruluşların bakımı altında bulunmayan veya bu kuruluşların
bakımı altında olmasına rağmen kamuya açık tutulmayan
yollar,
c) Çeşitli kamu kurum veya kuruluşlarınca daha önce bakım
altında iken, sonradan bakım ağından çıkarılan karayolları,
d) Geçiş yolları,
e) İlgili kuruluşlarınca yapım ve bakım altında
bulundurulan sulama kanalı yolları, baraj yolları ile
radyoling, radar, televizyon yayın aktarıcı istasyonları,
haberleşme istasyonları, katı, sıvı veya gaz iletim hatları
gibi tesislere ulaşan yollar,
f) Serbestçe girmenin yasaklandığı yollar,
g) Bölünmüş yollarda sadece, "U" dönüşleri için
ayırıcı üzerinden verilen aralıkları, h) Bölünmüş
yollarda, ayırıcıda aralık bırakılmaksızın tesis yeri
karşı tarafındaki yol bölümüne bağlanan veya bu bölümden
ayrılan yollar,
Kavşak mesafesi tahkikinde dikkate alınmaz.
GÖRÜŞ
MESAFESİ
MADDE 18 - Görüş Mesafesi: Bu Yönetmeliğin 16. Maddesinde
belirtilen mesafeler içinde görüşün açık olması şartı
aranır.
Bölünmüş yollarda görüş mesafesi, tesis yerinin sol tarafında
kalan karayolu kısmı için aranır.
Görüş mesafesinin tahkikinde, tesisin giriş ve çıkış
yolu eksenlerinin ayrı ayrı, taşıt yolu kenar çizgisi
(kaplama kenarı) ile kesiştiği nokta kotunun (1) metre yukarısından
bakıldığı zaman taşıt yolunun her iki yönünde ve
aranacak mesafe içinde, taşıt yolu her noktasının (1) metre
yukarısının açık olarak görülmesi şartı aranır.
YAPILARIN
KONUMU
MADDE 19 - Yapıların Konumu: Kavşak yakınındaki tesislere
ait yapıların, görüş üçgeninin dışında olması
zorunludur.
Görüş Üçgeni: Kavşaklardaki komşu kolarda kavşak başlangıcından
itibaren, bu Yönetmeliğin 17 nci Maddesinde belirtilen
mesafeler içinde, taşıt yolunun tesis tarafındaki kenar çizgileri
üzerinde işaretlenecek iki noktanın birleştirilmesi ile
bulunacak doğru parçasının, kavşak tarafında taşıt yolu
kenar çizgileri ile teşkil ettiği alandır.
TESİS
SAHASININ KAPLANMASI
MADDE 20 - Geçiş yolları ve uzantıları ile parkyerleri ve
tesisin taşıt trafiğine açık diğer alanlarının, karayolu
sınır çizgisinden itibaren enaz 50 metrelik mesafe içinde,
karayolunun kaplama cinsine uygun olarak (stabilize yollar dışında
parketaş, asfalt veya beton) kaplanması zorunludur.
GEÇİŞ
YOLLARI İLE ADALARIN DÜZENLENMESİ
MADDE 21 - Geçiş yolları ve bu yollar ile ilgili adaların düzenlenmesinin,
A - Bölünmüş yol kenarındaki, tesisler için:
a) Akaryakıt istasyonları ile yolcu terminallerinde -
(EK 1)'deki proje örneğine,
b) Diğer tesislerde -
(EK 2)'deki proje örneğine,
B - İki yönlü yolların kenarındaki tesisler için:
a) Akaryakıt istasyonları ile yolcu terminallerinde, tesisin
geçiş yolu ile bağlanacağı yolun devletyolu, ilyolu veya diğer
yol olması durumuna göre sırasıyla -
(EK 3)'deki -
(EK 4)'deki, veya -
(EK 5)'deki proje örneğine,
b) Diğer tesislerde -
(EK 6)'daki proje örneğine,
Uygun olarak yapılması zorunludur.
Cephe genişliği, akaryakıt istasyonları ile yolcu
terminalleri için, iki yönlü devletyollarında enaz 75 metre,
bölünmüş devletyollarında en az 45 metre, ilyollarında
enaz 55 metre ve diğer yollarda enaz 40 metredir.
Akaryakıt istasyonları ve yolcu terminali dışındaki
tesisler için cephe genişliği enaz 30 metredir.
Cephe genişliğinin tahkikinde, mülkün karayolu sınır çizgisine
kesintisiz olarak çakışan ortak kenar uzunluğu esas alınır.
Bölünmüş karayolu kenarında kurulacak tesisler için, ayırıcı
üzerinden aralık bırakılmaz. İki yönlü karayollarının bölünmüş
karayolu olarak tesis edilmesi halinde de mevcut tesisler için
ayırıcı üzerinden aralık verilmez.
TESİS
İZNİ İLE İLGİLİ BAŞVURU
MADDE 22 - Yapılması istenilen tesis yerini açık olarak gösteren
bir dilekçe ile ilgili Kuruluşun Bölge Müdürlüğüne başvurulur.
Bu dilekçeye, tesis yerini hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde
arazi boyutları ile birlikte gösteren ve tesisin sabit bir
noktaya olan mesafesi de belirtilmek suretiyle hazırlanmış
detaylı kroki, tapu kaydı, çaplı tasarruf belgesi veya
zilyetlik ilmuhaberinden herhangi birinin örneği eklenir. Başvuranın
mal sahibi olmaması halinde, mal sahibinin Noterden tasdikli
muvafakatı aranır.
Eksik belge ile yapılan başvurular ile alt veya üst birimlere
yapılan başvurular geçersiz sayılır.
Başvuruda belirtilen tesis yerinin incelemeye alınabilmesi için
yolun trafiğe açılmış olması şarttır.
Başvuru sahibi, herbir inceleme için belirlenecek olan
"Tesis Yeri Ön İnceleme Masrafı" karşılığı
bedelini ilgili kuruluşun göstereceği banka hesabına engeç
15 gün içinde yatırır. Tesis Yeri Ön İnceleme Masrafı`nın
yatırıldığına dair makbuzun ibraz edildiği tarihten
itibaren de bir ay içinde ilgililerce gerekli inceleme
mahallinde yapılarak, Yönetmelik hükümlerine uygun görülmeyen
yerler için bu durum başvuru sahibine bildirilerek, dosya
işlemden kaldırılır.
GEÇİŞ
YOLU ÖN İZİN BELGESİ
MADDE 23 - Adı geçen ön izin belgesini almak üzere başvuru
sahiplerince yapılacak işlemler:
a) Durumu bu Yönetmelik hükümlerine uygun olan yerler için
başvuru sahibine tebligat yapılarak; Geçiş Yolu Ön İzin
Belgesi düzenlettirmek üzere, aşağıdaki evraklar
istenecektir.
1 - Tesis yapılacak yerin tapusu,
2 - Çaplı tasarruf belgesi,
3 - Zilyetlik ilmuhaberi veya kira kontratından herhangi
birinin aslı veya noterden tasdikli bir örneği,
4 - Vaziyet planı: Teknik elemanlarca hazırlanmış ve
imzalanmış tesisin arazi üzerindeki konumunu, her türlü
giriş çıkış yollarını gösteren ve arazideki halihazır
durmun işlenmiş olduğu vaziyet planlarından beş adet,
5 - Tesis yerinin belediye sınırı veya mücavir alan dışında
olduğuna dairilgili belediyeden alınmış resmi yazı.
Tesis yerine ait müşterek veya iştirak halindeki mülkiyette,
sahiplerinden herbirinin noterden tasdikli muvafakatları ayrıca
istenir.
Gerekli belgelerin tamamlanmasını takip eden bir ay içinde
ilgili kuruluşun Bölge Müdürlüğünce Geçiş Yolu Ön İzin
Belgesi düzenlenerek, vaziyet planı onaylandıktan sonra bir
örneği ön izin belgesi ile birlikte başvuru sahibine
ve ilgili Valiliğe gönderilir.
b) Geçiş Yolu Ön İzin Belgesi alınmadan tesise inşaat izni
verilemez. Geçiş Yolu Ön İzin Belgesi alındığı tarihten
itibaren engeç 1 yıl içinde ilgili Valilikten inşaat izni alınmalıdır.
Bu inşaat izin belgesinin tasdikli bir örneği yolu yapan ve
bakım altında tutan kuruluşun ilgili Bölge Müdürlüğüne
gönderilir.
c) Başvuru sahibinin yazılı isteği veya dilekçe ekinde
ibraz edilen belgelerin sahte, eksik veya usulüne uygun olmadığının
anlaşılması hallerinde bu belge iptal edilir ve durum ilgili
Valiliğe ve buşvuru sahibine bildirilir.
d) Yolu yapan ve bakım altında tutan Kuruluşlar, tesis inşaatının
her aşamasında, inşaatın bu Yönetmelik hükümlerine
uygunluğunu kontrol etmeye yetkilidirler.
e) Geçiş yollarının, bu yollar ile ilgili adaların,
parkyerlerinin ve ilgili diğer hususların bu Yönetmelik ve Geçiş
Yolu Ön İzin Belgesinde belirtilen şartlara uygun olarak düzenlenmesi
zorunludur. İlgililerce, aykırı bir durumun belirlenmesi
halinde, aykırı görülen hususlar için zabıt düzenlenerek,
aykırılığın giderilmesi için ilgili Bölge Müdürlüğünce
üç ay süre verilir. Bu süre sonunda belirlenen aykırılığın
giderilmemesi halinde bu belge iptal edilir.
GEÇİŞ
YOLU İZİN BELGESİ
MADDE 24 - Adı geçen izin belgesini almak üzere tesis
sahiplerince yapılacak işlemler
a) Bu Yönetmelik ile Geçiş Yolu Ön İzin Belgesinde
belirtilen şartlara uygun olarak inşaatı bitirilen tesisler için
Geçiş Yolu Ön İzin Belgesini Geçiş Yolu İzin Belgesi ile
değiştirmek üzere İlgili Kuruluşun Bölge Müdürlüğüne
müracaat edilir. İlgili Kuruluşca yerinde inceleme yapıldıktan
ve Yönetmelik şartlarına aykırı bir durumun olmadığı
tespit edildikten sonra tesise Geçiş Yolu İzin Belgesi
verilir. Geçiş Yolu İzin Belgesinin bir örneği de ilgili
Valiliğe gönderilir.
b) Geçiş Yolu İzin Belgesi verilen tesisler için 3194 sayılı
İmar Kanunu ve buna bağlı Yönetmeliklere göre ilgili
Valilikten İşletme İzin Belgesi (Yapı Kullanma İzni) alınır.
Bu Yönetmelik hükümleri ile Geçiş Yolu İzin Belgesinde
belirtilen hususlara aykırı olarak inşaatı bitirilen
tesislere İşletme İzin Belgesi verilemez.
Tesislerin işletilmesi sırasında, bu Yönetmelik hükümleri
ile Geçiş Yolu İzin Belgesinde belirtilen şartlara uygunluğu,
ilgililerce sürekli olarak denetlenir. Aykırı görülecek
hususlar tesis sahibine yazılı olarak tebliğ
edilerek, aykırılığın giderilmesi istenir. Aykırılığın
durumuna göre uygun bir süre verilir. Bu süre sonunda aykırılığın
giderilmemesi durumunda Geçiş Yolu İzin Belgesi geçici
olarak iptal edilir ve durum ilgili Valiliğe ve tesis sahibine
bildirilir. Valilikçe, ilgili kuruluşla işbirliği sağlanarak
tesise ait geçiş yolları her türlü gider tesis sahibine ait
olmak üzere araç giriş çıkışına imkan vermeyecek şekilde
tamamen kapatılmak suretiyle tesis geçici olarak faaliyetten
men edilir. Belirlenen aykırılıkların giderildiği tesis
sahibince yazılı olarak bildirildiğinde, gerekli inceleme yapılarak,
bu aykırılıkların giderildiğinin anlaşılması halinde Geçiş
Yolu İzin Belgesi yeniden verilir ve bu durum ilgili Valiliğe
bildirilir.
İZİNSİZ
TESİS EDİLEN GEÇİŞ YOLLARI
MADDE 25 - Gerekli izin alınmaksızın tesis edilen geçiş
yolları her türlü gider tesis sahibine ait olmak üzere
ilgili kuruluşça ortadan kaldırılır.
GERİ
ÇEKME MESAFESİ
MADDE 26 - Tesisler bünyesinde mevcut olan yerüstü akaryakıt,
sıvılaştırılmış gaz ve diğer tehlikeli madde depoları
cephe hattının karayolu sınır çizgisine en az 50 metre,
tesislerin ana binaları, her türlü yeraltı ve yerüstü
depoları, ticari amaçlı kümes, ağıl, ahır ve benzeri besi
çiftlikleri, balık ve benzeri üretme çiftlikleri, ticari amaçlı
sundurmalar, yüzme havuzları ve sabit kantarlar ile ticari, eğitim,
sağlık, dini, kültürel ve benzeri kamu ve özel yapıların
cephe hattının karayolu sınır çizgisine en az 25 metre,
pancar, buğday, fındık, tütün, pamuk, sebze ve benzeri tarım
ürünlerinin depolandığı, yıkama, kurutma, yükleme ve boşaltma
işlemlerinin yapıldığı açık sahalar, bekçi kulübesi,
akaryakıt pompaları, sıvılaştırılmış gaz pompaları ve
kaideleri, yükleme-boşaltma rampaları ve benzeri ikinci
derecede yapıların cephe hattının karayolu sınır çizgisine
en az 5 metre mesafede olması zorunludur. Meskenlerde de, cephe
hattı ile karayolu sınır çizgisi arasında en az 5 metrelik
mesafe aranır.
PARK
ALANLARI
MADDE 27 - Tesisler bünyesinde;
a) Akaryakıt istasyonlarında beher pompa başına en az 150
metrekare
b) Servis istasyonlarında beher lift ve/veya kanal başına en
az 150 metrekare,
c) Akaryakıt ve sıvılaştırılmış gaz dolum istasyonlarında,
toplam depo kapasitesinin beher 10 tonu için en az 50 metrekare,
d) Tehlikeli madde depolarında, depo kapasitesi ile yükleme-boşaltma
hızı dikkate alınarak beklemesi muhtemel araçlara yetecek büyüklükte,
e) Umuma açık park yerleri ve garajlar için en az 25 otomobilin
park etmesine yetecek büyüklükte,
f) Yolcu terminallerinde en az 10 otomobil ve en az 10 otobüsün
park etmesine yetecek büyüklükte, (Bu tesiste parkyeri, çit,
duvar, korkuluk, tel kafes ve benzeri gibi fiziki engelle
tesisten ayrılması zorunludur).
g) Yük terminalleri için, en az 10 kamyonun park etmesine
yetecek büyüklükte,
h) Fabrikalar için, üretim, yükleme-boşaltma kapasitesi
dikkate alınarak, beklemesi muhtemel araçlara yetecek büyüklükte,
i) İşhanı, çarşı ve pazaryerlerinde, brüt kullanma alanının
beher 100 metrekaresi için en az 25 metrekare,
j) Sinema, tiyatro, gazino ve benzeri eğlence yerlerinde, beher
20 oturma yeri için en az 25 metrekare,
k) Turistik yapı ve tesislerde;
1 - Oteller için beher 10 yatak başına,
2 - Moteller için beher 8 yatak başına,
3 - Lokanta kahvehane ve diğer hizmet birimi yerleri için brüt
kullanma alanının beher 40 metrekaresi başına,
En az 25 metrekare,
l) Araç bakım ve onarım yerlerinde, tesis kapasitesi dikkate
alınarak, beklemesi muhtemel araçlara yetecek büyüklükte,
m) Araç teşhir ve satış yerlerinde, tesis kapasitesi dikkate
alınarak, teşhir ve satış için bulundurulacak beher
otomobil için enaz 10 metrekare, beher kamyonet ve minibüs için
en az 20 metrekare, beher kamyon ve otobüs için en az 30
metrekare, beher yarı römorklu ve römorklu araç için en az
50 metrekare,
n) Otel, motel, lokanta ve kahvehane için, bu Maddenin (k)
bendinde belirtilen esaslara uygun olacak büyüklükte,
o) Hububat, tütün, fındık, pamuk, pancar ve benzeri tarım
ürünü depolarında, tesis kapasitesi dikkate alınarak,
beklemesi muhtemel araçlara yetecek büyüklükte,
p) Sürücü kurs yerlerinde, tesis kapasitesi dikkate alınarak,
beklemesi muhtemel araçlara yetecek büyüklükte,
Parkyeri bulundurulması zorunludur.
Park yeri hesabında, aksi belirtilmedikçe, beher otomobil için en az 25 metrekare, beher minibüs ve kamyonet için
en az 35
metrekare, beher kamyon ve otobüs için en az 50 metrekare,
beher römorklu veya yarı römorklu araç için en az 100
metrekarelik alan esas alınır.
Turistik yapı ve tesislerde park yeri alanı, en fazla park
yeri
alanı gerektiren birim esas alınarak bulunur.
Bu Yönetmelik kapsamındaki diğer tesislerin bir arada ve müşterek
hizmet verecek şekilde kurulması halinde parkyeri alanı, her
farklı hizmet birimi için ayrı ayrı hesaplanarak bulunacak
alanların toplamı kadar alınır.
TESİSLERİN
KARAYOLUNA BAĞLANTISI
MADDE 28 - Bir arada veya yanyana bulunup aynı veya farklı
hizmet birimlerini ihtiva eden tesislerin karayoluna bağlantısı,
aynı geçiş yolu ile sağlanabilir.
İKİNCİ
BÖLÜM
DİĞER ESASLAR
TAKSİ OTOMOBİLLERİ İÇİN AYRILACAK ALAN
MADDE 29 - Yolcu terminallerinde, yolcu indirecek veya
bindirecek taksi otomobilleri için bu Yönetmelik hükümlerine
uygun olarak ayrıca bir yerin düzenlettirilmesi zorunludur.
YAKIT
POMPALARI
MADDE 30 - Umuma açık park yerleri ve garajlar, yolcu ve yük
terminalleri ile turistik yapı ve tesisler bünyesinde; tesisin
yoldan görülmeyecek uygun bir yerine konulmak, sadece tesisten
yararlananların araçlarına akaryakıt
temin etmek, bu hususta yola hitabedecek şekilde herhangi bir
tanıtıcı veya duyurucu reklam ve ilan levhası koymamak kayıt
ve şartı ile yakıt pompaları bulundurulabilir.
MALZEME
OCAKLARI, MADEN VE PETROL ŞANTİYE TESİSLERİ
MADDE 31 - Malzeme ocak ve harmanları, maden ve petrol şantiye
ocak ve tesislerinde;
a) Trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde, duman,
yanmamış gaz, toz ve benzeri maddeler yola doğru salıverilemez.
b) Faaliyeti sırasında, karayoluna her ne şekilde olursa
olsun, herhangi bir madde düşürülemez, konulamaz veya atılamaz.
c) Dere, nehir ve sel yataklarının hidrolojik rejimini
bozmayacak, yol köprü ve sanat yapılarını tehlikeye düşürmeyecek
her türlü tedbirin zamanında alınması zorunludur. Köprüler
yönünden, dere yataklarından kum-çakıl alınmadan evvel
yolu bakım altında tutan kuruluştan ayrıca izin alınması
zorunludur.
Karayolu sınır çizgisinden itibaren 50 metrelik mesafe içinde
açılacak tünel, galeri, hendek, sondaj gibi imalatlar için
yolu yapan ve bakım altında tutan Kuruluş ile ayrıca
protokol yapılır.
Bu madde hükümlerine aykırı olarak işletilen tesisin Geçiş
Yolu İzin Belgesi iptal edilir. Bu durum ilgili Valiliğe
bildirilerek, tesisin faaliyeti ilgili Valilikçe durdurulur.
Taş ocakları Nizamnamesi hükümleri de saklıdır.
ATIK
SULARIN DRENE EDİLMESİ
MADDE 32 - Besi çiftliği ve ahırlarda, yem, yem artıkları
ile gübrenin, tesislerin karayolundan görülmeyecek kısımlarında
depolanması, tesis alanına düşen yağmur suları ve atık
sular ile diğer sıvıların karayolu sınır çizgisi
dışında drene edilmesi zorunludur.
YOLCU
İNDİRME VE BİNDİRME YERLERİ
MADDE 33 - Yolcu indirme-bindirme yerleri; yolu yapan ve bakımı
altında tutan kuruluş tarafından tespit edilir.
a) En yakın kenarının kavşak başlangıcına enaz 150 metre
mesafede bulunması,
b) Yolcu trafiği dikkate alınarak, aynı anda durması
muhtemel taşıt sayısını karşılayacak ve bu taşıtların
taşıt yoluna tecavüz etmeyecekleri boyutlarda olması, yolun
kaplaması cinsinden kaplanması ve yoldan arazi yönüne
% 2 iniş eğimli bulunması, zorunludur.
c) Yolcu İndirme-Bindirme Yerlerinde yolcuları hava şartlarından
koruyacak kapalı bölümlerin tesis edilmesinde yolu yapan ve
bakım altında tutan kuruluş yükümlü ve sorumlu tutulamaz.
Bu bölümlerin gerçek veya tüzel kişilerce geliştirilmesi
halinde, yolu yapan ve bakım altında tutan kuruluşla protokol
yapılır. Yapım-kullanma, süre, şekil ve şartları bu
protokolda gösterilir.
d) Bu tesislerin kapalı bölümleri, taşıt yolunda görüş
mesafesini azaltacak şekilde geliştirilemez.
MESKENLERİN
TİCARİ AMAÇLA KULLANILMASI
MADDE 34 - Meskenlerde bir bölümünün mesken dışı amaçla
kullanılmak istenmesi halinde, kullanım amacı dikkate alınarak,
bu Yönetmeliğin ilgili bölümünde belirtilen hükümler
aynen uygulanır.
GEÇİŞ
YOLU TALEP EDİLMEKSİZİN YAPILMAK İSTENEN TESİSLER
MADDE 35 - Karayolu sınır çizgisinden itibaren her iki tarata
ve 50 metrelik mesafe içinde, geçiş yolu talep edilmeksizin
yapılmak istenen tesisler için bu Yönetmeliğin 5, 8, 9, 10,
19, 26, 31 ve 32 nci madde hükümleri aynen uygulanır.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
BELEDİYE SINIRLARI İÇİNDE BULUNAN KARAYOLU KENARINDAKİ
YAPI VE TESİSLER
BİRİNCİ BÖLÜM
GENEL ESASLAR
BELEDİYE SINIRLARI İÇİNDE BULUNAN KARAYOLU KENARINDAKİ YAPI
VE TESİSLER
MADDE 36 - Bu Yönetmelikte adı geçen tesislerin belediye ve mücavir
alan sınırları içindeki karayolları kenarında yapılması
ve açılması için,
a) İlgili Belediye Başkanlığından Geçiş Yolu İzin
Belgesi alınması,
b) İlgili Belediye Başkanlığının da trafik güvenliği bakımından,
bu Yönetmelikte belirtilen şartların yerine getirilmesini sağlamaları,
Zorunludur.
İzinsiz olan tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce
durdurulur. Bu Yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden geçiş
yolu izni verilemez. İzinsiz olarak yapılmakta olan veya işletilen
veya izin alınmasına rağmen izinde gösterilen ve bu Yönetmelikte
belirtilen şartlara aykırı durumda olduğu anlaşılan
tesislere ait geçiş yolları, her türlü gider sorumlulara
ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşlarca
ortadan kaldırılır.
KAVŞAK MESAFESİ
MADDE 37 - Kavşak Mesafesi: Belediye ve mücavir alan sınırları
içinde yapılacak ve açılacak tesislere ait geçiş yolu
ekseninin taşıt yolu dış kenarı ile kesiştiği noktanın
kavşak başlangıcına mesafesi, Karayolları Genel Müdürlüğü
bakım ağına dahil, bölünmüş devlet ve il yolları ile aynı
yönde birden fazla şeridi olan devlet yollarında enaz 100
metre, diğer devlet yolları ve il yollarında enaz 75 metre ve
diğer yollarda enaz 50 metredir. Geçiş yolu giriş ve çıkış
yolu olarak tesis edilmiş ise, kavşak tarafında kalan giriş
veya çıkış yolu ekseni bu mesafenin tahkikinde esas alınır.
BELEDİYE
SINIRLARI İÇERİSİNDEKİ TESİSLERE İLİŞKİN GEÇİŞ
YOLLARININ KAPLANMASI
MADDE 38 - Devletyolları kenarındaki tesislere ait geçiş
yolları ve uzantıları ile parkyerleri ve tesisin taşıt
trafiğine açık diğer alanlarının, karayolu sınır çizgisinden
itibaren, mücavir alanlarda enaz 30 metre, belediye sınırları
içinde enaz 15 metrelik mesafe içinde, karayolunun kaplama
cinsine uygun olarak (Stabilize yollar dışında parke, taş,
asfalt veya beton) kaplanması zorunludur.
KARAYOLLARI
GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN UYGUN GÖRÜŞÜ
MADDE 39 - İlgili Belediye Başkanlıklarının, Karayolları
Genel Müdürlüğünün yapım ve bakımından sorumlu olduğu
karayolları kenarında yapılacak ve açılacak tesislere Geçiş
Yolu İzin Belgesi verilmesinden önce Karayolları Genel Müdürlüğünün
ilgili Bölge Müdürlüğünden uygun görüş almaları
zorunludur. Bu Yönetmelik gereğine göre verilen Geçiş Yolu
İzin Belgesinin bir örneği Karayolları Genel Müdürlüğü`nün
ilgili Bölge Müdürlüğüne gönderilir ve bu tesislerin yapımı
veya işletilmesinin; verilen izin ve bu Yönetmelik şartlarına
uygunluğu, ilgili Belediye ve Karayolları Genel Müdürlüğü
yetkililerince denetlenir.
CEPHE
GENİŞLİKLERİ
MADDE 40 - Devlet ve il yolları kenarında yapılacak ve açılacak
tesisler için cephe genişliği;
a) Devlet ve il yolları kenarındaki akaryakıt istasyonları
ile yolcu terminalleri için en az 40 metre.
b) Devlet ve il yolları kenarındaki diğer tesisler için münferit
geçiş yolu talep edilmesi halinde enaz 20 metredir.
c) Devlet ve il yolları kenarındaki tesislere ait geçiş yolu
ile adalar;
Akaryakıt istasyonları ile yolcu terminallerinde devlet ve il
yolunun bölünmüş veya iki yönlü olma durumuna göre -
(EK 7) veya -
(EK 8)'deki proje örneğine,
Diğer tesislerde devlet ve il yolunun blünmüş veya iki yönlü
olma durumuna göre -
(EK 9) veya -
(EK 10)'daki proje örneğine,
Uygun olarak düzenlenir.
Cephe genişliğinin tahkikinde, mülkün karayolu sınır çizgisine
kesintisiz olarak çakışan ortak kenar uzunluğu esas alınır.
CEPHE
HATTI İLE SINIR ÇİZGİSİ, ARASINDAKİ MESAFE
MADDE 41 - Tesisler bünyesindeki yapıların cephe hattı ile
karayolu sınır çizgisi arasındaki mesafe, 25 metreden az
olmamak şartıyla ilgili imar planında belirtildiği şekliyle
uygulanır.
DEVLET VE İL YOLLARI DIŞINDAKİ YOLLARA BAĞLANTI
YAPILMASI
MADDE 42 - Devlet ve il yolu kenarında olmakla birlikte, geçiş
yolu bakımından devlet ve il yolu dışındaki yollara bağlantı
yapılması halinde, devlet ve il yoluna doğrudan bağlantı sözkonusu
olmayacağından, devlet ve il
yolu ile ilgili hükümleri uygulanmaz.
KALDIRILAN
HÜKÜMLER
YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILAN MEVZUAT
MADDE 43 - Bu Yönetmelikle 19.06.1985 tarih ve 18789 sayılı
Resmi Gazete`de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları
Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmelik
ile ek ve değişiklikler yürürlükten
kaldırılmıştır.
YEDİNCİ KISIM
YÜRÜRLÜK VE YÜRÜTME
YÜRÜRLÜK
MADDE 44 - Bu Yönetmelik hükümleri Resmi Gazete`de yayımlandığı
tarihten itibaren yürürlüğe girer.
YÜRÜTME
MADDE 45 - Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.
BEŞİNCİ
KISIM
GEÇİCİ HÜKÜMLER
Geçici Madde 1 - Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği
tarihten önce izin alınmaksızın inşaatına başlanmış
veya yapılmış ve işletmeye açılmış olan tesisler için
bu Yönetmelik hükümleri aynen uygulanır.